« بیانیه هیئت مدیره رادیو زمانه درباره تغییر در ساختار این رسانه | صفحه‌ی اصلی | دوستان عزیز! زمانه را زمین نزنید »

شنبه ۱۱ آبان ۸۷::November 1, 2008

پيچ و خم زمانه

در روزهای گذشته در وبلاگ زمانه مهدی جامی از تغییرات ساختاری پیش روی رسانه‌های فارسی زبان خارج از کشور نوشته بود و من هم در یادداشتی از دردسرهای کار در زمانه گفته بودم.
آن دو یادداشت پیش درآمد تغییر و تحولاتی بود که در حال وقوع بود و ما در زمانه علاقه‌مند بودیم در شرایطی روبروی مخاطبانمان بنشینیم و گپ بزنیم که از این پیچ سخت به سلامتی گذشته باشیم و اگر حرف تلخی هست حکایت گذشته باشد، نه امروز؛ اما از آن پیچ نگذشتیم.

آن‌چه که امشب و در این فرصت می‌توانم بنویسم و به مخاطبان زمانه گزارش بدهم این‌است که هیات مدیره زمانه مهدی جامی را در پی اختلاف نظرهایی در حوزه مدیریت زمانه از مدیریت این رسانه کنار گذاشته اند.

هیات مدیره زمانه در جلسه امروز هشتم آبان خود با مهدی جامی و پس از مذاکرات دو هفته گذشته با همکاران رادیو، و در پی اختلاف نظر در مورد تغییر ساختار و به تفاهم نرسیدن بر سر فرم پیشنهادی طرفین، در همین جلسه و همین امروز، تصمیم گرفت مدیریت مهدی جامی را بر رادیو زمانه به حالت تعلیق درآورد.

مهدی جامی پس از دریافت حکم تعلیق در ای‌میلی به همکاران و دوستان خود نوشته است: به دوره ای که با شما گذراندم افتخار می‌کنم و آن را یکی از بهترین دوره‌های زندگی‌ام می‌دانم. متاسفم که بیش از این در توان من نبود. اگر در خدمت قصوری کرده باشم مرا خواهید بخشید. از امروز دیگر با زمانه نخواهم بود. شاید وقتی دیگر دوباره جایی دور هم جمع شدیم.

مهدی جامی که ایده راه‌اندازی رادیو زمانه را سال 2006 به سازمان غیردولتی پرس ناو ارائه کرد و از همان سال مدیریت این رادیو را بر عهده داشت در ادامه نوشته است: من آنچه انجام دادم صرف برای ایده‌ای بود که همه شما آن را ممکن کردید. از این بابت طبعا از صمیم جان سپاسگزارم. وامدار هیچکس دیگری جز شما نیستم و به آنچه در زمانه کرده ام افتخار می‌کنم. امیدوارم روزی بتوانم رسانه‌ای مستقل ایجاد کنم یا به شیوه ای رسانه ای به ایران و همزبانان‌ام خدمت کنم. قبله من ایران است و هر چه می‌کنم و می کشم از اوست و برای اوست.

پذیرش این تغییر و تحول برای برخی از دوستان زمانه که دور یا نزدیک از تغییر و تحولات اخیر خبردار بوده‌اند غیرمنتظره بوده است چنان‌که برخی با این تصمیم مخالفت کرده‌اند، برخی از مهدی جامی خواسته‌اند در کنار زمانه بماند و حرف‌های دیگر که شاید در فرصت دیگری نقل کنم.

داریوش محمدپور در وبلاگ ملکوت مطلبی منتشر کرده و از استعفای مهدی جامی گفته که خبر را همین‌جا تصحیح می‌کنم و همان‌طور که نوشتم مساله، تعلیق مهدی جامی است و نه استعفای او. صاحب وبلاگ ملکوت نوشته است: مهدی در زمانه‌ تازه نمی‌گنجد ديگر. مهدی ميدانی بزرگ‌تر می‌طلبد و عرصه‌ای گسترده‌تر. ظاهراً زمانه برای او تنگ است. گويا بالفعل و به طور عينی اکنون زمانه بر تنِ مهدی آب رفته است؛ گويی زمانه را شُسته‌اند و زمانه آب رفته است. وردِ هميشگی‌ام را باز تکرار می‌کنم: «شايد که چون وابينی خير تو در اين باشد»

جهانشاه جاوید مدیر سایت ایرانیان که در روزهای آغازین شکل‌‌گیری زمانه با ما همراه بوده است در خبر کوتاهی در سایت ایرانیان مهدی جامی را کسی معرفی کرده که روزنامه‌نگاری مدرن را می‌فهمد و در کنار این خبر تصویری از مهدی جامی در سال 2006 منتشر کرده، از وقتی که زمانه هنوز به زبان نیامده بود و حرف نمی‌زد.

در این موضوع گرچه حرف بسیار است اما از سوی دیگر اصل خبر کوتاه است و برخلاف یادداشت پیشینم که در میان اما و اگرها پیچیده شده بود خبر، واضح است و مبرهن.

من البته به عنوان یکی از زمانه‌ای‌ها نمی‌توانم پنهان کنم که نبود مهدی جامی به عنوان کسی که ایده رادیو زمانه از او بود، و این ایده را پروراند و برای ساختنش همکاران جوان و جوان‌دل بسیاری را انتخاب کرد، تجربه تلخی است ولی در روزهای آینده دفتر زمانه را به این امید ورق می‌زنیم که در یکی از همین روزهای آینده مهدی باز در کنار زمانه باشد و یکی از ما باشد.

چرا اصلا من بنویسم؟ یادداشت دوستی را اینجا می‌گذارم که تاریخ زمانه را برش زده است و کنارش تصویر تازه‌ای از مهدی جامی را در آخرین شب حضورش در زمانه اینجا می‌گذارم در حالی که دو تار اهدایی‌ دولتمند خال را برداشت و از زمانه‌ بیرون زد. جهانشاه جاوید گمانم باید آن عکس را در سایت ایرانیان عوض کند چون این سه سال بر مهدی جامی زمانه‌ای گذشته است و بر ما هم.


باقی این متن، نوشته من نیست نوشته دوستی است که از روز اول با زمانه بوده است:


برش اول

روز بیست و پنجم ماه جولای سال دوهزار و شش، زمانی که مهدی خواست برای اولین بار در وبلاگش سیبستان، از زمانه رونمائی کند تیتر ساده ای انتخاب کرد: "این زمانه ماست" و چند روز بعد در توضیح "از بی بی سی تا زمانه " نوشت: "رادیو زمانه برای من کار است. هر چه توان دارم در آن سرمایه کرده‌ام تا موفق شود و به بیراهه نرود". و بعد از "دلگرمی‌های زمانه" نوشت که اهالی وبلاگستان در تائید نیاز به زمانه نوشته بودند. در روز چهار آگوست اعلام کرد: "آزمایش می‌کنیم: یک، دو، سه" و سه روز بعد "بلاگ سایت زمانه" رونمائی شد. هنوز هفته ای نگذشته بود که در دوازدهم آگوست مجبور شد "درباره لات بازی و سایر قضایا" بنویسد و از آن زمان لات‌بازی و سایر قضایا در مورد زمانه بدون توقف ادامه پیدا کرد تا .... امروز که دو سال و اندی از آن ماجراها گذشته است. در این مدت، بسیاری به زمانه پیوسته اند و بسیاری نیز جدا شده‌اند. تا جائی که می‌دانم رادیو زمانه هیچ گاه قائم و قائل به شخص نبوده است هر چند که بحران‌های ناگزیر آمدن‌ها و رفتن‌ها همیشه در همه جا حاکم است.

برش دوم


زمانه برای من همیشه شبیه یک قایق پاروئی بوده که تمامی اهالی آن در به حرکت درآوردن آن نقش داشته اند و دارند. از طرفی رادیو زمانه برای تمام کسانی که به آن پیوسته اند مکانی برای تجربه‌های تازه بوده است، ظرفیتی که همچنان موجود است و روز به روز تقویت شده و محدوده وسیع‌تری را پوشش میدهد. چنین ظرفیتی در زمانه باعث شد تا جایگزینی آنانی که می‌رفتند با تجربه و انرژی دیگران سریع ترمیم شود.

برش سوم


برخی معتقدند که اعتبار زمانه به کارکنان آن است اما من معتقدم که اعتبار زمانه به مخاطبان آن است اما آنچه مخاطبان زمانه را جذب کرده است محتوائی است که در زندگی روزانه اهالی زمانه جریان دارد. حفظ این اعتبار به تداوم اعتماد و اهتمام کسانی است که مخاطب زمانه را دست خالی روانه نمی‌کنند.

برش چهارم


جهانشاه عزیز من، برای مطلبی که در مورد مهدی، در ایرانیان قرار داده از عکسی استفاده کرده که چهار ماه پیش از وجود زمانه از مهدی گرفته شده است. آخرین باری که مهدی را دیدم شباهتی به آن عکس نداشت و رد پای زمانه بر سر و صورتش پیدا بود. همین.

مطالب مرتبط

زمانه‌ی کله خراب‌ها

من به یک خروجی رسیده ام

ترک‌بک

آدرس ترک‌بک برای اين مطلب
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/4426

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)

Free counter and web stats