« نان‌خورهای دولت‌های متخاصم، بیدار شوید | صفحه‌ی اصلی | باده‌های ناخورده »

شنبه ۱۱ آبان ۸۷::November 1, 2008

وداع ناگهانی مهدی جامی با رادیو زمانه

عکس مهدی جامی برگرفته از وبلاگ رادیو زمانه
نام رادیو زمانه با مهدی جامی گره خورده است و او بود که رادیو زمانه در طی سه سال اینقدر رشد کرد و به یک رسانه واقعا حرفه‌ای تبدیل شود. دانشجویان دانشگاه‌های افغانستان و نویسندگان افغان با رادیو زمانه عادت کرده‌اند. روزی نیست که من شاهد ایمیل به ایمیل لینک مطلبی در رادیو زمانه نباشم. بارها شنیدم که جوانان افغان اظهار کردند که رادیو زمانه نزد آنها مهم شده است و اندک اندک بی‌بی‌سی جایش را برای رادیو زمانه خالی می‌کند.

امروز وقتی ایمیلم را باز کردم، نامه وداعیه مهدی جامی را خواندم. هیچ باورم نمی‌شود. شوکه شدم که چه شد، مهدی از رادیو زمانه جدا شود. رادیو زمانه‌ای که مهدی خالقش بود و برنامه‌های که او برای رادیو زمانه برای سال‌های آینده در سر می‌پروراند. بعد رفتم وبلاگش را خواندم و یادداشت معصومه ناصری را در رادیو زمانه غمگینی بر دلم نشست. من او را درک می‌کنم با آنچه بصورت ضمنی مطرح ساخته است.

این متن کوتاه را از مهدی در ایمیلم دریافت کردم:

دوستان عزیز
به دوره ای که با شما گذراندم افتخار می کنم و آن را یکی از بهترین دوره های زندگی ام می دانم. متاسفم که بیش از این در توان من نبود. اگر در خدمت قصوری کرده باشم مرا خواهید بخشید. از امروز دیگر با زمانه نخواهم بود. شاید وقتی دیگر دوباره جایی دور هم جمع شدیم. برای هر گونه امور حرفه ای مربوط به زمانه با معصومه ناصری در تماس باشید.

من آنچه انجام دادم صرف برای ایده ای بود که همه شما آن را ممکن کردید. از این بابت طبعا از صمیم جان سپاسگزارم. وامدار هیچکس دیگری جز شما نیستم و به آنچه در زمانه کرده ام افتخار می کنم. امیدوارم روزی بتوانم رسانه ای مستقل ایجاد کنم یا به شیوه ای رسانه ای به ایران و همزبانان ام خدمت کنم. قبله من ایران است و هر چه می کنم و می کشم از اوست و برای اوست.
با بهترین آرزوها
مهدی جامی
××

در طی سال‌های گذشته‌ با مهدی در تماس بودم و قرار بود باهم در رادیو زمانه همکار باشیم با اینکه چندین بار برای رادیو زمانه نوشتم.
وقتی در آلمان بودم با او در تماس شدم و از همکاری‌اش دریغ نکرد. از من دعوت کرد که به آمستردام بروم و قرار بود با او و همکارش صحبت‌های داشته باشیم در باره گسترش رادیو زمانه برای فارسی زبانان در افغانستان. متاسفانه با تنگی وقت، من نتوانستم به آمستردام بروم و در عوض قول دادم که در سفر بعدی (که چند روز بعد خواهد بود) او را در آمستردام ببینم و از نزدیک صحبت کنیم. من طرح‌های زیادی داشتم در رابطه به گسترش رادیو زمانه در میان فارسی زبانان افغانستان و تشویق نویسندگان افغان برای همکاری با رادیو زمانه. در ضمن طرح من این بود که با کمک رادیو زمانه، افغان پرس را به یک رادیو زمانه افغانی تبدیل کنیم. بهتر اینکه به یک پایگاه تخصصی نویسندگان مستقل افغان و به عبارت دیگر همان تینک تنک که انگلیسی آن می‌شود think tank تبدیل شود.

امروز وقتی نامه مهدی را خواندم، تمام آن برنامه‌های که داشتم بر دلم یخ بست. مکث کردم، وقتی در آمستردام بروم، که را ببینم. من مهدی را دوست دارم به خاطر آنهمه کارهای بزرگ و با ارزشش که او در طی سه سال در حیطه زبان فارسی در رادیو زمانه انجام داد. چیزی که تا حال نه کسی توانای‌اش را داشت و نه هم به خاطرش می‌رسید که چنین کاری بکند. به گفته داریوش محمدپور، مهدی در زمانه‌ی تازه نمی‌گنجد ديگر. مهدی ميدانی بزرگ‌تر می‌طلبد و عرصه‌ای گسترده‌تر. ظاهراً زمانه برای او تنگ است.
من مطمئنم او دوباره با یک طرح جدید و ابتکار تازه‌ای در میدان ظاهر خواهد شد. من می‌دانم عشق او کار در رسانه است آنهم در رسانه دیجیتال و روزنامه نگاری مدرن.
با همه اینها، آرزو می‌کنم، این برای او یک تعلیق باشد نه جدایی.

مطالب مرتبط

ترک‌بک

آدرس ترک‌بک برای اين مطلب
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/4478

نظر بدهيد

(نظر شما پس از تأييد منتشر خواهد شد. نيازی به دوباره فرستادن نظر نيست.)

Free counter and web stats